På grunn av sitt klarinettspel lever K. på folkemunne som "Pipar-Innbrigt" eller "Piparn". K. er i mangt ein sagnfigur og ein veit lite eksakt om kva han har gjort. I 1803 fekk K. skjøte på plassen Kjønnligjerdet. I 1807 vart han dimitert som regimentsblåsar i militæret. Det meste av hans arbeider finnst spredt i kyststrøka på sørsida av Trondheimsfjorden, i Hemna, på Hitra, Agdenes, Leksvik og Orkdal. Det han har gjort kan verka hjelpelaust og stivt i forhald til annan folkekunst i samtida, men det er ei dekorativ kraft i dei forenkla formene som blir understreka av ublanda kontrastfargar. Motivkretsen hans kan vera frå blomeoppsatsar og stive akantusrankar til korsfestingsscena på skåpdørene.