Store norske leksikon

Ingebrigt Olsen Kjønnli

  • treskjærer
  • maler
  • musiker

Liv og virksomhet

På grunn av sitt klarinettspel lever K. på folkemunne som "Pipar-Innbrigt" eller "Piparn". K. er i mangt ein sagnfigur og ein veit lite eksakt om kva han har gjort. I 1803 fekk K. skjøte på plassen Kjønnligjerdet. I 1807 vart han dimitert som regimentsblåsar i militæret. Det meste av hans arbeider finnst spredt i kyststrøka på sørsida av Trondheimsfjorden, i Hemna, på Hitra, Agdenes, Leksvik og Orkdal. Det han har gjort kan verka hjelpelaust og stivt i forhald til annan folkekunst i samtida, men det er ei dekorativ kraft i dei forenkla formene som blir understreka av ublanda kontrastfargar. Motivkretsen hans kan vera frå blomeoppsatsar og stive akantusrankar til korsfestingsscena på skåpdørene.

Offentlige arbeider

Utsmykninger og verk i offentlige samlinger:

  • Folkemuseet for Trondheim og Trøndelag
  • Orkdal bygdemuseum

Litteratur

  • Skrondal, A., Orkdalsboka, Orkanger, 1961, bd. 2, s. 299
  • Tiller, S., Folkemuseet for Trondheim og Trøndelag, veileder, Trondheim, 1961, s. 5–6
  • Ellingsgard, N., Norsk rosemåling, Oslo, 1981, s. 238